Pierwsza grupa boreckich Baranków spotkała się 20 grudnia. Był to już koniec Adwentu, jednak nie pominęliśmy koła liturgicznego, na którym zaznaczamy, w jakim miejscu Roku Kościelnego się znajdujemy. Tak było i tym razem — porozmawialiśmy o Adwencie, jego symbolach i kolorach liturgicznych, a także przyjrzeliśmy się wizerunkom Matki Bożej brzemiennej w malarstwie.
Ojciec Grzegorz w pięknym kazaniu przeszedł od postaci świętego Mikołaja, który obdarowuje prezentami, do refleksji o tym, jak Bóg obdarowuje człowieka. Wspomnienie świętego Mikołaja doskonale wpisuje się w adwentowe oczekiwanie na największy dar, jaki otrzymaliśmy od Boga.
Czekamy na Pana Jezusa, który sam jest dla nas Prezentem.

Kolejnym tematem naszego grudniowego spotkania była Biblia. Już w homilii o. Grzegorz pięknie streścił, o czym jest księga Pisma Świętego.
Czy da się streścić Pismo Święte? Da się — nawet w jednym słowie: KOCHAM.
Pan Bóg od Starego Testamentu mówi człowiekowi: kocham cię — dlatego cię stworzyłem; dla ciebie stworzyłem ten piękny świat; pogubiłeś się, ale ja nadal cię kocham i nieustannie cię szukam. Zawieram z tobą przymierze — kocham cię.
W Nowym Testamencie słyszymy, że Słowo — KOCHAM — stało się Ciałem. Bóg stał się człowiekiem.
Biblia to opowieść o tym, jak Pan Bóg kocha człowieka — jak kocha mnie i ciebie. Tak bardzo, że pragnie być blisko nas.
Katecheza w formie opowieści zawierała cenne informacje o tym, jak powstawało Pismo Święte. Zauważyliśmy, że Biblia składa się z wielu ksiąg — niczym duża półka pełna tomów. Dowiedzieliśmy się, co oznaczają tajemnicze skróty zwane siglami i jak się nimi posługiwać. Usłyszeliśmy, że na kartach Biblii Bóg mówi do nas: Jestem z tobą. Kocham cię. Nie bój się. Wrócę.

Na koniec rozszyfrowaliśmy ważne zdania skierowane do człowieka, a potem mieliśmy okazję dotknąć i obejrzeć Biblie w różnych językach.
Zakończeniem spotkania była kaligrafia, medytacja SŁOWA w pisaniu piękną literą, przy adwentowych pieśniach dominikańskich.