Nasza borecka grupa lutowe spotkanie miała na początku Wielkiego Postu. Rozpoczęliśmy w salce Drogą Krzyżową z liną.

Podczas Mszy Świętej w Liturgii Słowa słuchaliśmy m.in. o grzechu pierwszych ludzi w raju oraz o kuszeniu Jezusa na pustyni. Bardzo pięknie odniósł się do tych tekstów nasz duszpasterz, o. Grzegorz.

Dwie myśli; pierwsza w kontekście Barankowego obdarowania „nie skupiaj się na tym, czego ci brakuje (…) Staraj się dostrzegać to wszystko, czym cię Pan obdarzył, co od Niego otrzymałeś…”  

Druga myśl „niech więc ten czas Wielkiego Postu – czas wyjścia na pustynię – wzbudzi w nas prawdziwy głód Słowa – oręża, dzięki któremu będziemy mogli podjąć walkę z kusicielem… Niech to będzie czas, w którym pozwolę walczyć Jego Słowu! Do tego potrzeba jednak, bym tym Słowem się karmił, tym Słowem był napełniony, i tym Słowem żył… Niech więc to będzie czas karmienia się Słowem!!!…”

Kontynuacją tej drugiej myśli była katecheza o sensie Wielkiego Postu, którym jest przygotowanie się do świadomego odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych, do świadomej decyzji bycia przyjacielem Baranka (Jezusa). W tym przygotowaniu pomaga nam gorliwe słuchanie Słowa Bożego, o którym słyszeliśmy w Przypowieści o Siewcy oraz inne formy – modlitwa, post, jałmużna. Katecheza o obumieraniu ziarna była zobrazowaniem śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Tym ziarnem, które miało obumrzeć, aby wydać owoc obfity, był sam Pan Jezus. Dał się poprowadzić na Golgotę, by umrzeć na krzyżu, oddając życie dla naszego zbawienia.

Zwieńczeniem katechezy było połamanie się chlebem, który w naszym codziennym życiu jest takim plonem z ziarna.

Dzieci wykonały na zakończenie spotkania pamiątkowe krzyże mozaikowe.