27 lutego Barankowe rodziny zaczęły rekolekcyjnie: droga krzyżowa, spotkanie z rodzicami i nocne przygotowania tatusiów. 

W sobotę obejrzeliśmy fantastyczny spektakl o Miłosiernym Ojcu. Aktorzy (Tatusiowie) pięknie zagrali – były rozrzucane pieniądze, świnie, obierki i błotko, szata, a nawet pierścień. Potem katecheza o tym, że Bóg nas kocha i stworzył nas dobrymi i do dobra. Wypisywaliśmy kolejne dary, pogłębiając nasze przygotowanie do rachunku sumienia (dar zdrowia, dar rodziców, dar mówienia, dar zabawy, dar…). Zastanawialiśmy się, co grzech może zrobić z czymś tak cennym jak diament. Może się baaardzo pobrudzić i nadal jest wartościowy. A wystarczy się tylko….. umyć. W kolejnej części wyszliśmy na zewnątrz i budziliśmy ręce, potem otwarliśmy parasole – znak odsunięcia od Boga. Wylewaliśmy wodę – łaskę, ale nie mogliśmy jej całkowicie przyjąć. Postanowiliśmy się umyć – stanęliśmy gęsiego w kolejce do misy z wodą przed obrazem Jezusa ze “spowiadającą się” dziewczynką i obmywaliśmy ręce. Na koniec każde dziecko podchodziło do rodziców po uścisk, pierścień i słowa miłości. 

Tego dnia malowaliśmy też stacje drogi krzyżowej, którą odprawiliśmy w plenerze.

Natomiast w czasie zajęć dla dzieci na powietrzu rodzice mieli okazję na spotkanie, podczas którego obejrzeliśmy konferencję o. Przemka Ciesielskiego (dziękujemy!!!!), dzieliliśmy się doświadczeniami spowiedzi oraz wysłuchaliśmy słów ks. Pawła, o jego doświadczeniach ze spowiedzią.  

Wieczorem adorowaliśmy Pana Jezusa. Na koniec dnia dzielenie mam. 

W niedzielę omawialiśmy przy kole liturgicznym temat Wielkiego Postu – dlaczego jest wielki, że to czas robienia miejsca dla Boga, że nasze wnętrze możemy ćwiczyć jak mięśnie na siłowni. Na koniec spotkania adorowaliśmy krzyż.

W drugiej części tworzyliśmy pamiątkowe krzyże, które poświęciliśmy po Eucharystii. 

 Był też czas na odrobinę ruchu dla dzieci oraz dzielenie rodziców i tworzenie planu- banku pomysłów każdej rodziny na przygotowania na najbliższe tygodnie przed komunią. 

Zakończyliśmy weekend plenerową koronką do Bożego Miłosierdzia. 

Dziękujemy Bogu za ten czas!