Nasze kolejne spotkanie rozpoczęliśmy wspólną celebracją Mszy Świętej. Ksiądz Dariusz zaprosił nas do głębszego spojrzenia na sakramenty oraz na wezwanie do świętości, o którym mówi Pan Jezus w Ewangelii: „Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski” (Mt 5, 43–48). Eucharystię zakończył radosny śpiew pieśni „Baranki młode”.

Po Mszy Świętej zgromadziliśmy się wokół koła liturgicznego. Dzieci bez trudu odnalazły miejsce odpowiadające aktualnemu okresowi Roku Liturgicznego i ułożyły swoje barankowe kamyczki.

Kolejnym punktem były prezentacje prac o Modlitwie Pańskiej, przygotowanych wcześniej w domach. Dzieci w piękny i szczery sposób opowiadały o modlitwie „Ojcze nasz”. Ich prace i świadectwa stały się wyjątkowym znakiem dojrzewającej wiary oraz piękną pamiątką czasu przygotowań do Pierwszej Komunii Świętej.

Kolejna katecheza poświęcona była Przypowieści o Siewcy. Dzieci mogły zobaczyć i dotknąć ziaren, by lepiej zrozumieć, że z tego, co małe i ukryte, rodzi się życie. Wspólnie – całymi rodzinami – dopasowywaliśmy fragmenty Pisma Świętego do poszczególnych części przypowieści, odkrywając, jak różne „gleby” mogą przyjmować Słowo Boże w naszym sercu. Zakończyliśmy rozważaniem fragmentu Ewangelii wg Św. Jana o obumieraniu ziarna.

Następnie spotkaliśmy się przy taśmie ukazującej etapy życia człowieka. Zwrócono Nam uwagę na to, jak ważne jest poznanie daty swojego chrztu, aby móc świadomie celebrować ten dzień. Dzieci poznały wszystkie sakramenty, które są dla nas darem prowadzącym do samego Pana Jezusa i umacniającym nas na drodze życia.

Kolejnym zadaniem dla każdej rodziny było odnalezienie w Piśmie Świętym i przeczytanie w skupieniu fragmentu Ewangelii o odnalezieniu Pana Jezusa w świątyni. Był to czas wspólnej refleksji nad Słowem Bożym.

Na zakończenie dzieci przygotowały ilustracje do przypowieści o siewcy. Powstały piękne, przemyślane prace, tworzone w skupieniu i z dużym zaangażowaniem. W tym czasie rodzice w skupieniu rozważali Słowo Boże na niedzielę i dzielili się świadectwami owoców spotkań barankowych w swoich rodzinach.

Spotkanie zakończyliśmy prezentacją prac i ponownym wsłuchaniem się w przypowieść. Wspólna modlitwa i rozmowa przypomniały nam, że Bóg nieustannie sieje swoje Słowo – a każdy dzień jest nową szansą, by nasze serce stało się żyzną ziemią.

Dziękujemy wszystkim rodzinom Barankowym za wspólne pielgrzymowanie drogą wiary i za świadectwo serc otwartych na Boże działanie.